Sycylia jest największą wyspą Morza Śródziemnego (25,4 tys. km2), oddzielona od lądu wąską Cieśniną Mesyńską. Według mitologii greckiej Sycylia posłużyła Zeusowi do przygniecenia giganta Tyfona, który podczas walki z nim padł, rażony przez Zeusa piorunem. Jak pisał Owidiusz w "Przemianach" (tłum. Anny Kamieńskiej) - "Głowę przywala Etna. Tedy Tyfon olbrzymi na wznak leżąc z ust żelaznych piasek wyrzuca i zionie płomieniem. Często z wysiłkiem stara się zepchnąć brzemię ziemi, zrzucić z siebie i miasta, i ogromne góry. Wtedy drży ziemia." Po upadku cesarstwa zachodnio rzymskiego (476) Sycylia znalazła się pod rządami Odoakara, później Ostrogotów, od 535 w posiadaniu Bizancjum. Zaś od X wieku pod panowaniem Arabów (właśnie w tym okresie rozkwitła gospodarczo, handlowo i kulturalnie - wpływy tej kultury przetrwały do dziś, najbardziej zachowane "pamiątki" panowania Arabskiego można spotkać w "stolicy"- Palermo).

Liczne trzęsienia ziemi i wybuchy wulkanów, doprowadzały Sycylię do ruiny, ale za każdym razem mieszkańcy pracowicie odbudowywali zniszczenia. Za przykład posłuży mi, drugie legendarne miasto na wyspie - Katania. w 1669 roku erupcja pobliskiego wulkanu (Etny), zniszczyła całe miasto. Lawa zatrzymała się dopiero w porcie. To niestety nie wszystko, kilkanaście lat później w 1693 roku Katanię nawiedził kolejny kataklizm - trzęsienie ziemi. Zniszczenia były bardziej dotkliwe od erupcji wulkanu, jednak mieszkańcy nie dali za wygraną (tym razem miasto odbudowało się z darów "góry", z czarno-szarych kamieni wulkanicznych). II wojna Światowa była niestety również bezlitosna, pozostawiając wyspę w zgliszczach...

źródło: http://sycylia.ds.pg.gda.pl/